It's a new day

Motto of the year: keep writing 365 days of the year and be romantic as well :) Happy New Year my friends

Të ikësh, apo të rrish?

Ah, si nuk e kam edhe unë një grusht të fuqishëm... Po edhe nëse e kam, kujt t'i bie më parë?! Propozoj të ndërrojmë të gjitha karriget e ministrive dhe drejtorive. Unë mendoj se për çdo fatkeqësi që ndodh sot, fajin e ka vetem karrigia. E shikoja dikur Ilir Beqen, goxha burrw. Më bënte shumë përshtypje, andej nga viti 2004, kur vinte në Komisionin e Ekonomisë, ngjitej deri në katin e tretë të Kuvendit, me këmbë të thyer, me paterica. Mendoja me vete: kush e di c'bën ky, po t'i ketë gjërat në dorë?! Pastaj e dëgjoja që fliste me fjalë te mëdha për sigurimet shëndetësore, e prapë mendoja: pse nuk e lënë këtë njeri t'i realizojë këto që thotë. Sot, po prapë pyes veten: tani që është në krye, pse nuk i bën ato, që vetë ka thënë dikur?! E shikoni pra, që fajin e ka karrigia.

Më shqetëson e ardhmja ime dhe e fëmijëve të mi. Shpeshherë, e gjej veten në pikëpyetjen e madhe: a duhet të qëndroj, apo të iki dhe unë?! Dhe më besoni, cdo ditë që kalon unë tundohem më shumë.

Më shtyn të mendoj drejt ikjes, parada e modës çdo të enjte në parlament. I them vetes: atë fundin e kuq do e ketë blerë me taksat e mia të muajit që shkoi, ndërkohë që unë e mbylla sërish me borxhe. "Po atë cantën MK ?" - atë do ta ketë nga qiraja e lartë e ndonjë gjynahqari. Jo, një cantë kaq e shtrenjtë do të jetë dhënë si dhuratë për futjen në punës, të gruas apo të dashurës së një te njohuri. Vë në pikëpyetje qëndrimin tim këtu, sa herë dëgjoj këto çupëlinat që dalin e japin mend në televizor, që kanë fjetur e zgjuar nëpër pallate e shtëpi që nuk i mbajnë mend. Vë në pikëpyetje qëndrimin tim këtu, sa herë shoh fjalimet e atyre që duan të vijnë në pushtet. Më duket vetja pa shpresë!

A dua dhe unë që vajzat e mia të rriten kështu, këtu? Po fundi i fundit këto vajzat e reja e fjalimet boshe nuk më bejnë asgjë, veç faktit që më vjen keq për veten. Me një barrë shkollë mbi kurriz, që punoj për të shtyrë dhe një javë, një muaj e një vit, pa një vizion për të ardhmen e kjo, jo për faktin se më mungojnë idetë, dëshirat apo guximi, por për faktin e thjeshtë se kaq më lejohet ta shtri hapin. Nuk mund të guxoj më tej pasi që tek porta e parë që do ndesh, qoftë kjo portë; blu, rozë, lejlja e verdhë apo jeshile do më kërkojnë para.

-Para? - po unë kam te drejtë.

- Atë të drejtën goce kerkoje vend tjetër jo këtu, e drejta as hahet e as pihet po nuk dhe para...

 Më shqetesojnë edhe luleshtrydhet, që mezi kursej para, për t'ja blerë vajzës sime, më shqetëson edhe mielli që bëhet buka që ha, uji që pi, deri tek ajri që thith.

Të iki apo të mos iki, kjo është çështja.

Shkruar diku nga gushti 2016

Start the day with a laugh

It all depends how do you begin your day; with a smile, or with a tear in your eyes. Sometimes, we need just a simple thing to cheer up.

Eat it

Human nature is such that when it gets its hands on something, it soon grows bored of it and looks for greener pastures. It covets what others have – which is how the mysterious, devilish being that slumbers inside awakens. The serpent holds out the poisonous apple and says: ‘Eat it,’ and the poor human falls for it, seeking to really ‘eat the apple’. Tani was in search of the ‘next apple’. The one he possessed had withered, had lost its taste and desirability...

'The Sin'

pict by art_of_maria

The Sin

The Sin is literary fiction, examining the personal and broader effects when a mother unwittingly sells her young daughter to be a sex slave.

'I enjoyed this sweeping, inter-generational tale of romance and betrayal. The characters were sensitively portrayed, even the villain Tani and his colourful ensemble of rogues, and the Albanian settings were convincingly and poignantly described. The interweaving of Jeton and Elma’s narratives had both depth and charm, and kept the pages turning.' Anthony J. Quinn

https://www.amazon.com/Sin-Teuta-Metra-ebook/dp/B01M7UFDNV/ref=redir_mobile_desktop?ie=UTF8&keywords=teuta%20metra&pi=AC_SX236_SY340_QL65&qid=1477660530&ref_=mp_s_a_1_1&sr=8-1

The Sin

‘Change back into your own clothes,’ she heard Andrea’s voice. ‘I need to get you back to where I picked you up.’
Yes, of course, her prostitute clothes. The ones she was wearing belonged to a princess – the clock had struck twelve and the pumpkin was back...

I dashur unë dhe ti

I dashur ballkanas; të dashur ne! Nëse nuk ke gjë për të thēnë; mbyll gojën më mirë! Ti nuk di asgjë më shumë se ai/ajo, ata/ato. Ti, ke vetëm privilegjin se bërtet më tepër, por kjo s'do të thotë se ke të drejtë. I dashur unë dhe ti, duke shkruar me fjalë të ndyra e, duke sharë si të të vijë për mbarë, ke përgjegjësi se po edukon një brez gabim. Të lutem: shkruaj bukur, thjeshtë; të të marrim vesh!
I dashur ballkanas; të dashur ne! Mos bëj gjithmonë kritikë negative, edhe aty ku nuk ka vend. Kjo nuk quhet më kritikë, por kthehet në xhelozi të sëmurë, zili, gojë të liga, thashetheme; e ku di unë.
I dashur unë dhe ti! Sikur të bënim një përpjekje të ishim më pozitiv me njëri-tjetrin, a thua jeta do të ishte më e bukur, pa gjithë këto peripeci. A mendon se duke respektuar mendimin e tjetrit - pavarësisht se është kryekëput ndryshe me mendimin tënd, - mund të jetë më mirë? A mendon ndonjëherë i dashur unë dhe ti, që mund të jesh gabim?
I dashur unë dhe ti, a mund të përpiqemi, - e di sa e vështirë është, - të shohim punët tona? Më thuaj, të lutem, cili ka qenë libri i fundit që ke lexuar? A e di sa pak lexojmë ne? Po sa shumë lexojnë të huajt, e di vallë?

Të dashur ballkanas; të dashur ne!
Sa herë dëgjoni për të kuptuar, e jo për të kundërshtuar. Sa bukur do të ishte, nëse kuptojmë ndonjë fjalë, ashtu nëpër të, të atyre gjërave që kundërshtojmë.

E pra i dashur ti, mos nxir vrer kot e mos shkruaj fjalë të bukura pas vdekjes, si te doktor Adhamudhi e zonjëza Lulushe. Do të qesh me fjalët e tua kudo që të jem; parajsë, apo ferr.