Where to hangout in the Netherlands

Everywhere! You can enjoy a glass of wine at the egde of the canals in Amsterdam, it has a special view. When the sun shines (which is a rare occasion) and he gives his final kiss of the day, people accept it by drinking wine, sitting on their terraces. It's like in the movies, catch the moment! You can find something nice to do at the narrow streets of the Hague, or at the famous beach of Scheveningen. You can also visit Utrecht, or Rotterdam. At 'Oude Haven' (original name in dutch) close to the Cubic Houses, or Markthaal you will find a lot to do. Take some pictures, drink something on the run, or buy some dutch cheese in Markthaal. Don't forget to visit museums, which are a lot. Despite Amsterdam, a noisy city, where the night and the day don't have a break, at the other cities, life is more quiet. Maybe is not for nothing that the former Queen, and the King of now, have chosen Wassenaar (close to the Hague) to live.

Part of my interview at ' Madame Mapo Magazine'

http://www.madamemapo.al/teuta-metra-roterdami-i-dashurise/

Ku të kthesh një gotë në Holandë

Gjithandej! Të shijon një gotë verë edhe buzë rrugës pranë kanaleve të famshme të Amsterdamit, është një pamje e rrallë. Kur është diell dhe pak ngrohtë, të rinjtë ulen nëpër këto bordura dhe kalojnë disa momente në harmoni me njëri-tjetrin. Është si nëpër filma, i gëzohen momentit. Por mund të shkosh dhe nëpër rrugicat e ngushta të Hagës, në qendrën e Utrecht-it apo portin e vjetër të Roterdamit (oude haven) ngjitur me shtëpitë kubike, dhe do të marrësh të njëjtën kënaqësi. Ajo që më pëlqen më shumë nga Holanda është se jeta bëhet njëlloj, si në kryeqytet ashtu edhe në të gjitha qytet e tjetra, kudo gjen diçka interesante për të bërë. Madje, ndryshe nga Amsterdami, një kryeqytet i zhurmshëm, ku nata dhe dita nuk njohin ndarje, në pjesët e tjera është më qetësi. Ndoshta jo më kot mbretëresha dikur dhe mbreti i tanishëm kanë zgjedhur për të jetuar  në Wassenaar, pranë Hagës. Këtu vlen shprehja e famshme: “Pranë detit, pranë mbretit!”

Shkëputur nga intervista ime dhënë revistës 'Madame Mapo'.

http://www.madamemapo.al/teuta-metra-roterdami-i-dashurise/

Anne Frank, I took the same stairs today

Today, I walked the same stairs you did, Anne Frank. What a feeling, knowing  that I touched the same floor as you did.




I was inside of the place that used to be your room, your space. I saw the attic, it was there, untouched. In every step I took, I could feel like your spirit was still there, watching us.

You know, the world has gone crazy out there. People are fighting each-other. There is such a hate and angry everywhere. There are some bad guys, they don't have the same hair like Adolf Hitler, but they use the same language, and they drink together expensive wines and champagnes. Trump, Wilders, Putin, Erdogan - there all look alike to me, dictators share things... What a shame what they did to you, and what a shame what they are still doing to rest of the world!

And yes, you did Anne Frank! You are a great writer!

Living in the time of cholera

Acting like a tourist in your own town. A bunker to remind us the hard time, we have gone through. Tirana, where you can not forget the past. The second picture is from inside of the bunker. 

Albania second

Are the politicians in Tirana the Mexicans of Albania? Can we surrounded the parliament with a wall and let them pay for it? What a great idea, I just come up with it right now. It's a brilliant idea! I think they will love it too;) they- the politicians. 
ps. I forgot: From this day forward, it's gonna be Albania second;)
Feel free to comment and add funny stuff, but no hate and offensive words pls. Let's make it fun! :) 

It's a new day

Motto of the year: keep writing 365 days of the year and be romantic as well :) Happy New Year my friends

Të ikësh, apo të rrish?

Ah, si nuk e kam edhe unë një grusht të fuqishëm... Po edhe nëse e kam, kujt t'i bie më parë?! Propozoj të ndërrojmë të gjitha karriget e ministrive dhe drejtorive. Unë mendoj se për çdo fatkeqësi që ndodh sot, fajin e ka vetem karrigia. E shikoja dikur Ilir Beqen, goxha burrw. Më bënte shumë përshtypje, andej nga viti 2004, kur vinte në Komisionin e Ekonomisë, ngjitej deri në katin e tretë të Kuvendit, me këmbë të thyer, me paterica. Mendoja me vete: kush e di c'bën ky, po t'i ketë gjërat në dorë?! Pastaj e dëgjoja që fliste me fjalë te mëdha për sigurimet shëndetësore, e prapë mendoja: pse nuk e lënë këtë njeri t'i realizojë këto që thotë. Sot, po prapë pyes veten: tani që është në krye, pse nuk i bën ato, që vetë ka thënë dikur?! E shikoni pra, që fajin e ka karrigia.

Më shqetëson e ardhmja ime dhe e fëmijëve të mi. Shpeshherë, e gjej veten në pikëpyetjen e madhe: a duhet të qëndroj, apo të iki dhe unë?! Dhe më besoni, cdo ditë që kalon unë tundohem më shumë.

Më shtyn të mendoj drejt ikjes, parada e modës çdo të enjte në parlament. I them vetes: atë fundin e kuq do e ketë blerë me taksat e mia të muajit që shkoi, ndërkohë që unë e mbylla sërish me borxhe. "Po atë cantën MK ?" - atë do ta ketë nga qiraja e lartë e ndonjë gjynahqari. Jo, një cantë kaq e shtrenjtë do të jetë dhënë si dhuratë për futjen në punës, të gruas apo të dashurës së një te njohuri. Vë në pikëpyetje qëndrimin tim këtu, sa herë dëgjoj këto çupëlinat që dalin e japin mend në televizor, që kanë fjetur e zgjuar nëpër pallate e shtëpi që nuk i mbajnë mend. Vë në pikëpyetje qëndrimin tim këtu, sa herë shoh fjalimet e atyre që duan të vijnë në pushtet. Më duket vetja pa shpresë!

A dua dhe unë që vajzat e mia të rriten kështu, këtu? Po fundi i fundit këto vajzat e reja e fjalimet boshe nuk më bejnë asgjë, veç faktit që më vjen keq për veten. Me një barrë shkollë mbi kurriz, që punoj për të shtyrë dhe një javë, një muaj e një vit, pa një vizion për të ardhmen e kjo, jo për faktin se më mungojnë idetë, dëshirat apo guximi, por për faktin e thjeshtë se kaq më lejohet ta shtri hapin. Nuk mund të guxoj më tej pasi që tek porta e parë që do ndesh, qoftë kjo portë; blu, rozë, lejlja e verdhë apo jeshile do më kërkojnë para.

-Para? - po unë kam te drejtë.

- Atë të drejtën goce kerkoje vend tjetër jo këtu, e drejta as hahet e as pihet po nuk dhe para...

 Më shqetesojnë edhe luleshtrydhet, që mezi kursej para, për t'ja blerë vajzës sime, më shqetëson edhe mielli që bëhet buka që ha, uji që pi, deri tek ajri që thith.

Të iki apo të mos iki, kjo është çështja.

Shkruar diku nga gushti 2016